| تبليغات | X |
|
و آنگاه .. انسان |
_ _ _ _ _
ضعفا .. از دیدگاه منفعت خود .. صفاتی را مذموم و صفات دیگر را
ممدوح میشمارند .. آنها میگویند تقلب و نادرستی بی شرمی
میباشد و مقصودشان از تقلب و نادرستی اینست که کسی بخواهد
بیشتر از خودشان مال و منال داشته باشد !!
زیرا از عجز و ناتوانی خویش خبر دارند و فقط به مساوات و برابری
قناعت می ورزند ...
ولی اگر مردمانی باشند که به قدر کافی نیرومند باشند .. تمام این
قید و بندها را بهم خواهند زد و تمام ادعیه و اوراد و قوانین طبیعت
را زیر پا خواهند گذارد ...... !
برای خوب زندگی کردن باید به امیال و شهوات خود مجال داد تا به
بالاترین حد خود برسند ! و در این هنگام باید با هوش و درایت و دلیری
بر آنها مسلط شد و تمام آنها را اقناع کرد ...
ولی چون اکثر مردم نمیتوانند به این درجه برسند ناچار چنین شخصی را
* با نامردی تمام * سرزنش و توبیخ میکنند ..
زیرا میخواهند ناتوانی خود را پنهان کنند و به همین دلیل خروج از
اعتدال و عرف را ناپسند میشمارند ...............
عوام فقط از این جهت خصال نیکو و عدالت را ستایش میکنند چرا که
خود ناتوان و درمانده اند ..... !
این نوشته .. به مثابه ی حمایت از بدی ها نمیباشد ....
هرچند تمامی ارزشها ... امری نسبی اند ........................
_ _ _ _ _
هزار سال گذشته ....
تن میدهم به عشق یک هزار ساله !
تصورش را بکن ... : قهرمان کوچک آرمان های چند هزار کیلوئی !
این قشنگ ترین حرکت مهره ی سرباز بود به روی صفحه ی
چهارخانه ی تباهی ......
چه کسی میداند تباه شدن در حصار انسانیت چقدر احمقانه ست ؟!
انسانی که در برابر آرمانهای چندهزار کیلوئی کوچک است ...
بسیار کوچک ............
دستت را روی قلبت بگذار ...
قسم یاد کن که فراموش میشویم .....
قسم یاد کن که دوستی چیزی بیش از بوسه ی خواهش ها نیست .....
بگو که تن ... مقدس است !
.........................
پاییز به دفتر کهنه ی همان هزارساله میماند که بر برگهایش ..
خش خش کنان .. به رقص می آیم ......
باران نمیبارد و من ... مه گرفته تر از دیروز .. پراکنده میشوم ... در
چرک خنده های بی دریغ آدمها ................
پرم از تنهایی دیروز پنجره ها و دلتنگم از بی باوری امروز چشمهای خودم !
_ _ _ _ _
ملامت نمودن وجدان .. حتی در باوجدان ترین افراد .. سنگینی چندانی
در مقابل این فکر ندارد که : این یا آن چیز خلاف عرف و عادت جامعه ی
توست !
نگاه سرد یا اخم نفرت بار کسانی که در میان آنها و برای آنها بزرگ شده ایم
و زندگی میکنیم .. کافی ست قویترین آدم را بترساند ..
میدانید دقیقا" از چه چیزی میترسیم ؟ از تنهایی .. از دست دادن دیگران ..
از انزوا ...............
دلیلی که بهترین دلایل ارائه شده جهت تائید انسانی یا حتی آرمانی را
بی اثر میکند ...
بدین دلیل است که غریزه ی زندگی گله ای در ما حرف اول را میزند !!
..................................................
آسمانش را گرفته تنگ در آغوش .. ابر با آن پوستین سرد و نمناکش ..
باغ بی برگی .. روز و شب تنهاست .. با سکوت پاک غمناکش ....
باغ بی برگی که میگوید که زیبا نیست ...
داستان از میوه های سر به گردون سای اینک خفته در تابوت پست
خاک میگوید !
باغ بی برگی .. خنده اش خونی ست .. اشک آمیز
جاودان بر اسب یال افشان زردش .. میچمد در آن
پادشاه فصلها ................ پائیــــــــــــــز
_ _ _ _ _
سالها پیش در یکی از دفاتر نوشتاری ام درباره ی دوستان خوب گفتم :
آنان .. بیش از حد همه چیز را آسان میگیرند و گمان میکنند که همانا به
سبب دوستی .. حق آسان گرفتن شخص را دارند .. همان بهتر که ایشان را
پیشاپیش در فضایی از بدفهمی برای گردش بازی داد و خود ایستاد و خندید !
و یا خود را از شر همه ی این دوستان خوب .. آسوده کرد و باز هم
خندید !
...........................................................................
انسان .. یک نفس پرست بی تفاوت است . حتی زیرکترین انسانها ..
عادات خویش را مهمتر از سود و منفعت خود میپندارند !!!
این احمقانه ترین حالت در رفتار انسان است ........
دومین باریست که این جمله را بیان میکنم و
روی این جمله به سوی دوستی میباشد که اینجا را میخواند ..
هرچند در همگی شما صادق میباشد ...........
_ _ _ _ _
هنگام که خوش تراش ترین تن ها را به سکه ی سیمی توان خرید
مرا .... دریغا دریغ .. هنگامی که به کیمیای عشق احساس نیاز افتد ..
همه آن دم است ..................
من ..
http://www.zshare.net/audio/64881239138afada
_ _ _ _ _
غروب روز قبل ... سر یه ساختمون بودم که مشکل فنی داشت و داشتم برای
صاحابش هوار و حسین میکردم و نطق گرفته بودم .. مثلا" ناظر ارشدمو باید
یه گیری بدم به این ملت دیگه ......
یه تیکه گچ خشک شده از زیر پام سر خورد و از تیرآهن
نمره ی ۱۶ آویزون شدم ..
سوار ماشین که شدم .. برم .. آی به خودم فحش دادم ...........
صبح ... طبق عادت .. ساعت ۶ از رختخواب .. با بی میلی و فحش به خودم
تکون خوردم و اومدم بیرون ..( یکی از الطاف تنها زندگی کردن اینه که میتونم
بلند به خودم فحش بدم)
بازم طبق عادت با خواب آلودگی تمام .. رفتم حموم .. سرم فرت خورد به حباب
چراغ و افتاد شکست و لامپش سوخت و با سیم آویزون شد !
آی فحش دادم به خودم ...........
۱۵ دقیقه مشغول تمیز کردن و لامپ عوض کردن بودم .
دوش گرفتم اومدم جلوی آیینه ی توالت واسه سشوار کشیدن ..
برس افتاد زمین .. خم شدم برش دارم .. کمرم گیر کرد به کاسه ی دستشوئی
دو متر رفت هوا و نمیدونم چطوری .. محیرالعقول .. شیلنگ آب سرد .. کنده شد
آب با فشار .. آفتابه گرفت به هیکلم .............
۲۰ دقیقه مشغول بستنش بودم با آچار فرانسه ...
آی به خودم فحش دادم ..................
شیلنگ توالتو گرفتم .. گچ و خاکی که از شیر و شیلنگ پاره شده ریخته بود
بشورم .. .نمیدونم چطوری .. محیرالعقول .. شیلنگ توالت یهو پاره شد ...
دوباره آفتابه گرفت به هیکلم ...................
همونجا نشستم زمین.. یه کم فکر کردم ... به هیچ نتیجه ای نرسیدم ..
پس مجبور شدم بازم به خودم فحش بدم ................
خلاصه کارم از محدوده ی سرویس های بهداشتی گذشت ... رفتم دکمه ی
چایی سازو زدم یه چایی کوفت کنم .. نمیدونم چرا اتصالی کرد .. آتیش گرفت!
هنوز دارم فکر میکنم .. چرا یه اتصالی کوچیک باید آتیش بگیره !!!!!!!
نشستم .. مثل بچگی هام .. گریه کردم .. و مامان مامان ....
ولی من نه ساله ازشون فرار کردم ....... شایدم اونا ........
در اوج بی اعتقادیم .. اسفند دود کردم ... برای خودم !! شاید یکی چشمم
کرده بود ............. مامانم پارسالی اومده بود خونم .. برام خریده بود . ....
اومدم بیرون .. اولین کاری که کردم .. ۵۰۰۰ تومن انداحتم صندوق صدقات ..
چون مامانم گفته بود .. زیاد به ملت گیر میدی حتما هر روز صدقه بنداز ..
..............................................................
حباب و لامپ روی هم ۴۵۰۰ تومن ..
شیلنگ آب سرد توالت ۲۰۰۰ تومن ...
شیلنگ توالت ۳۰۰۰ تومن ...
چایی ساز ۵۵۰۰۰ تومن .....
صدقه ۵۰۰۰ تومن ...
من در عرض نیم ساعت .. ۶۹۵۰۰ تومن به خودم ضرر زدم .......
..........................................................................
در کل روز خوبی بود ...
غروب داشتم لباسمو اتو میکردم ... الحمدالله هیچ اتفاقی نیفتاد ...!
_ _ _ _ _
صرفا" عمل گوزیدن .. ملاکی برای ستایشگری در این روزها نمیباشد ...
ژان ژاک روسو ۳۰۰ سال پیش گفت : هرچیزی میبایست به خودی خود ..
خوب باشد چرا که خدا خلقش کرده ..... تنها انسان .. انسان را فاسد میکند ..
و این نوعی گوزیدن بی رویه در عهد درشکه است ... خدا وقتی خوبی
خلق میکند ..چرا باید خوبی .. خوبی دیگر را بد کند .. وقص علی هذا ....
*انسان به خودی خود قابل ستایش نیست .. سالها میبایست خون مردم را در
شیشه ی فضیلت خویش انباشته کند تا به به و عرعر دیگران را در آورد ...*
(( ستاره دار کردم تا چندبار بخوانید و بفهمید لپ کلامم در همین جمله نهفته ست ..))
و لازم به تذکر است که فضیلت .. بزرگترین کج فهمی ماست ........
و ماوراء .. که سرچشمه ی اجباری فضیلت است ..همیشه در صدر
همه ی این گفتگوها .. عرض اندام میکند ....
و جلوی شکم روی و گوزیدن های مستانه ی به اصطلاح فیلسوفانه ی
آدمیان را میگیرد ...
و اگر میگویم " به اصطلاح " فلسفه از این روست که هرکسی افکار
شخصی اش را با دو خط پیچش درونی ( گوز ) .. کتاب کرده و
شده است فیلسوف ...
و انسان .. با تمام این اوصاف از رو نرفته است و همچنان میگوزد ..
حتی در پاره ای از مواقع .. می چسد .. و بعضا" میریند ...
ولیکن ... حرف آخر این است که اگر واقعا" چیزی در او شایسته ی ستایش
باشد .. چیزی هم در او دیده میشود که بتوان خوار و کوچک شمرد !
این نوشته را به مثابه ی طنز و خنده مگذارید . شکم روی من بود برای
گلاب به رو کردن آدمیان ..............
و چقدر مضحک است زمانی که نوشته های مرا میخوانند .
چون چهار حالت به آنان دست میدهد ..
یا نمیفهمند و احوالپرسی میکنند ....
یا میفهمند و نمیدانند در مقابل واقعیات درون شان چه نظری دهند ..
یا باز هم نمیفهمند و توهین میکنند ..
یا کماکان نمیفهمند و فقط به دلیل قلمبه سلمبه بودن نوشته .. ایمیل و
پی ام های عاشقانه میدهند .....................
_ _ _ _ _
نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم
در این سراب فنا چشمه ی حیات منم
وگر به خشم روی صدهزار سال زمن
به عاقبت به من آیی که منتهات منم
نگفتمت که به نقش جهان مشو راضی
که نقش بند سراپرده ی رضات منم !
نگفتمت که چو مرغان به سوی دام مرو
بیا که قوت پرواز و پر و پات منم
نگفتمت که تو را ره زنند و سرد کنند
که آتش و تپش و گرمی هوات منم !
نگفتمت که صفت های زشت بر تو نهند
که گم کنی که سرچشمه ی صفات منم !
اگر چراغ دلی دانک .. راه خانه کجاست ..
وگر خدا صفتی دانک .. کداخدات منم !
_ _ _ _ _
ضرورت و لزوم حفظ بقای ذات ، غريزه را به وجود می آورد .
غريزه ، ميل را توليد ميکند و ميل ، انديشه و عمل را ..
پس تصميمات روح ، همان اميال و خواهش ها هستند که با دگرگونی
اوضاع ، تغییرمیکنند و مختلف ميگردند ...
آیا جز اینست ؟
..........................................................
مانیفست وجود : تنی که بگوزد ، زنده است ...........
برای آدمیزاد .. شناخت حقیقت .. جز از چشم اندازی خاص و در نتیجه
نسبی ممکن نیست و انسانها در مقام موجوداتی زنده و پایبند زندگی ..
حقیقت را از دیدگاه حیات و آنچه برای " آن " سودمند و لازم است مینگرند .
لذا .. باورها و ارزش گذاری های ما و اسلاف ما .. لزوما" درست
و بهینه برای همگان نمیباشد ...
دگم اندیشی هم که پریود ترین حالت اندیشه ی انسانی ست ...
و در این بین .. همگان بر اندیشه ی خودخواهانه و نفعی خود پافشاری میکنند
و آن را وحی منزل میپندارند و با " غیرتی " خاص و تهوع آور از آن
دم میزنند و هرآنکس که بر سر نفی آن باشد .. همچون مردی ناموس
به " گا " داده .. اخ و تف و وجودش را به گه میکشند ....
از اینجاست که میتوان نتیجه گرفت بزرگترین و طبیعی ترین خصیصه ی
انسانی .. همانا خودخواهی نه چندان جزم گونه ی کف کرده است ....
از این باب .. همچون روسپیانی که دادند و دلاری دریافت نکرده اند ..
هوارهای بسیاری کشیده ام .... اما ظاهرن کسی نمیفهمد ..........
هولناک است از تشنگی در دریا هلاک شدن ...
چرا باید حقیقت خویش را چنان نمک آلود کرد که دیگر تشنگی را فرو ننشاند؟
_ _ _ _ _
سه شنبه به تدریج تولید میشد .....
بیرون در .. گرسنگی و معده لواط میکردند .........
دوشنبه بود ...
زنبیلی در دست وارد شد .
غده های مغز .. شب را روی میز گذاشتند ...
و گفتند : امشب کپسول فضا را در مقعد فروید فرو میکنیم ..
تا ستاره ها جنسی شوند ..
یک روز به عقب رفتم و در تختی که پستانهایش را پرستیده بودم
دستانم را حذف کردم ....
با سبدی برگشت ....
گرسنگی و سه شنبه را روی میز گذاشت و گفت :
دیگر به روزه گرفتن نیازی نیست
دستانت تولید شده اند .....
چهارشنبه بود ...................
دروغ .. ذات انسان است ..... و نقطه ی مقابل آن .. تکامل و تنهایی ست
دروغ شنیدن آزرده میکند .. و دروغ به احساس .. دیوانه میکند !!
و تحمل دروغ به احساس .. حماقت محض است !!! در عین دیوانگی .....
و چقدر این حماقت .. بزرگواریست .. در جایی که میدانی ماندن یعنی
تکرار دروغ ..
جاودانگی یعنی مثل کسی نبودن .. و دروغ جاودانگی نمی آفریند ..
پس من جاودانه ام .. هم در تو .. هم او ..........
برای فرار از بحران های عمومی .. هر راهی ممکن است و معقول ..
الا راه خطا ..
برای فرار از دروغ و آدمها .. هیچ راه معقولی نیست الا لجن مال بودن ..
همچون دیگران ....
و این جوابی برای افاضه ی فضل و ( گوز به شقیقه ارتباط دادن )
" دیگری " بود !
دروغ و گه گرفتگی به مثابه ی انسانیت .. این طریق زیستن در میان آدمهاست .
خشمگین نیستم .. تنها و فقط این است که راه تداوم در میان عوام را یافتن ..
کمی هیجان میزاید ......
تنوع طلبی هم به نوبه خود هیجان دارد !
هرگز از حقم نمیگذرم .. و دینی که در حق من روا نشده است .. به بدترین
نحو ممکن از حق عاملان آن ضایع خواهد شد .....
تاریخ .. قانون شومی دارد به نام تسلسل ..... برای همه .. بی مقدمه و
بدون ترحم ....
این که نمیشود .. حادثه ای بیاید .. بریند .. برود ...
و احساس گوش دراز بودن تا آخر عمر خفه ات کند .
..................................
و مردی که از " خوب " سخن میگفت .. در حصار " بد " به زنجیر بسته شد ...
چرا که " خوب " فریبی بیش نبود و " بد " .. بی حجاب به کوچه نمیشد ........
چهارشنبه ۲۷ خرداد
۱۰:۴۵ صبح
_ _ _ _ _
هیچگاه نمیتوان عمق حماقت انسانها را دریافت ..
زمانی که انسانی دنیا را به شیوه ی خودش میبیند و آنرا نقد و حمکت محض
میپندارد ..
که البته این فلسفه ی شخصی .. برگرفته از تاثیرگذاری حواشی اوست
و آنرا با افتخار به خود میچسباند و به خود نسبت میدهد و آنرا فلسفه ی
خویشدمی نامد و برای دیگران با ظرافت و متانت خاصی توضیحش میدهد
و از به به و چه چه آنان الاغ ذوق میشود و عرعرهای مستانه سر میدهد .
البته او جز این چاره ای ندارد !
انسان .. همین انگیزه ی درونی میمون وار مستبدانه است برای تعامل با
خواست قدرت خویش .. خواست آفریدن جهان .......!
انسان .. عاشق و دربند هوس خویش است .. نه آنچه که هوس کرده است !
همین مقدار برای ادای مطلب به خوانندگانم کافیست .........
_ _ _ _ _
وقتی کسی را آنقدر دوست میداری که برای ندیدن دردها و پیری هایش
از او فاصله میگیری و آنقدر دور میشوی تا همیشه جوان و شاداب بدانی اش
آن لحظه که پس از مدتها او را میبینی چقدر دردناک است تحمل دیدن موهای
سپید و چهره ی پژمرده و چشمهایی که دیگر شفافیت و زلالی روزهای
گذشته اش را ندارد ...
و باز هم فرار میکنی و آنقدر دور میشوی که از این بدترش را نبینی ..... ولی
ولی وقتی صدای بم و درهم و پیر و خسته اش را از راه کابل های لعنتی تلفن
میشنوی ... دلت میخواهد زمین و زمان را ناسزا بگویی و به این قانون طبیعت
لعن و نفرین بفرستی و خودت را از هستی مزخرف ساقط کنی ....
چقدر سخت است دیدن پیری و خستگی کسی که پاره ی تن اش هستی
و چقدر سخت است دیدن روزهایی که دیگر او را نمیتوانی داشته باشی ..
هزار هزار دوست و رفیق و معشوقه هم نمیتواند جای آنان را پر کند .....
و هزار زنجیر نامرئی که تو را به این دنیا زنجیر کرده .....
امشب .. دنیا با تمام قوانین لعنتی اش آوار شده است بر سرم ....
.....................................................................
شبی که لعنت از مهتاب میبارید ..
و پاهامان ورم میکرد و میخارید ...
یکی از ما که زنجیرش کمی سنگین تر از ما بود ...
لعنت کرد دنیا را و نالان گفت : باید رفت ......
و ما با خستگی گفتیم : لعنت بیـــــــش بادا .......
_ _ _ _ _
بدون شک .. وقتی بنا بر بچاپ بچاپ باشد .. هیچکس به اندازه ی نیازش
نمی چاپد ...
بلکه تا جایی که امکان داشته باشد .. می چاپد ................
_ _ _ _ _
ولقد خلقنا الانسان صلصال من حماء مسنون .. آیه ۲۶ سوره مبارکه حجر
و تحقیقا" انسان را از گل خشک شده ای از گل سیاه بدبو ( لای و لجن )
آفریدیم ...
همین مقدار برای ادراک مابقی عرایض کفایت میکند ....
_ _ _ _ _
خشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــک
تپلق ..... لیـــــــــــــــــــــــــــــف .............. آهاااااااااااااااااااا
پدرسگ صاحاب چه چرکی میآد .........
چندوقته کیسه نکردی عشقی ...؟
: شما ماشالله سفت کیسه میکنی .. یکم یواشتر .. سوختم ...
تو جون نداری عشقی ... پاچه رو بده بالا زیربغلتو کیسه کنم دااااش ...
تپلق ..... تق .... توق ............ آاااااااااااااااای .. شکستم .....
جهندم که شکستی ... بذار تمیز شی ..
قاسم ..... لنـــــــــــــــگ ..........................
.....................................................
جایی که شاید اکنون در تمام ایران به ۱۰۰ باب نرسد ...
جایی که فقط و فقط برای گذشته اش .. قشنگی اش .. و یکرنگی اش
دوسال پیش در یکی از روستاهای اطراف فیروزکوه .. تن ام را
به سختی کف دست و سنگ پای دلّاکش .. قرمز کردم ...
جایی که خودم را فراموش کردم و محو ( هویت مندی ) شدم ....
قدیم .........
روزهای یکرنگی .. صمیمیت های بی ریا .. و سنت های قشنگ ..
گاهی چقدر افسوس میخورم از نداشتن تمام این چیزهای قشنگ ..
و اکنون .. آدمها .. آغشته به فرهنگی بیگانه .. برای هویّت و اصالتی
که ندارند .. فخر میفروشند .. ...
این احمقانه ترین نوع زیستن است ....
چقدر افسوس میخورم از نداشتن تمام سنت های ایرانی ام ....
_ _ _ _ _
پریروز ( ۲ روز پیش ) تولدم خواهد بود ..................
_ _ _ _ _
< باری به هر جهت > های زندگی هم شورش را درآورده است ...
هیچگاه به این اندیشیده ای که چگونه یک اتفاق یا اتفاقات .. انسانی
پرشور و پرانرژی را چنین باری به هرجهت میکند ؟
تواتری میان کاسه ی غذا و کاسه ی توالت .............
البته این هم نوعی از زیستن است .. باری به هر جهت نمیشود ....
کار میکنی تا بخری .. بخری تا بخوری .. بخوری تا برینی .. و برینی تا
خوب و دلنشین تر بخوابی .......... و دوباره صبح و قص علی هذا .....
میخواهم دوست داشتنی بنویسم ولی نمیشود .. چه کنم .. دنیا و آدمهایش
را چندان جدّی نمی بینم که بخواهم دوستش داشته باشم ..
داوود قصاب امروز بهم گفت زن بگیر مهندس .. ماهی یه بار میای نیم کیلو
چرخ کرده میبری منو خجالت میدی .. زن بگیر روزی نیم کیلو بگیری ....
پیشنهادات قصاب گونه هم قابل تامّل .. و .. تنفّر است .....
و او نمیدانست که من سالی یکبار در منزلم غذا میخورم .... چنین گفت مانی
_ _ _ _ _
شاید بزرگترین آرزوها و خواسته های انسانی .. در برابر لحظاتی که دلت با
دلدادگی مقابل دلداده ای نشسته و گپ میزند .. نیارزد .....
نه ... شک ندارم که هیچ چیز ارزشمندی .. مقابل چنین لحظاتی نمیتواند
مدعی شود .....
برای همگان پیش آمده ــ سن و سالش مهم نیست ــ که چنین لحظات
آرمانی و الوهی را تجربه کرده اند و هرگز دوست نداشته اند که پایان یابد .
ولی ..... به هر دلیل پایان یافته و برای یکسوی مورد بحث دلشکستگی و
تلخی ــ حتی تا پایان عمر ــ به همراه دارد ....
حرفم اینست که ابتدای امر .. هر دو سو .. مشتاق .. پرحرارت و آتشین ..
ولیکن بعد از مدتی یک پای قضیه دبّه میکند و تمام آن لحظات معنوی ـ آرمانی
به یکباره .. بی هویت میشود .....
این طبیعت جوامع است ... هنگامی که زندگی قبیله ای ـ خویشاوندی جای
خود را به مدنیّت و اجتماعات اهدا نمود ...... و آدمهای مختلف .. متنوع ....
و به طبع .. فرهنگها .. آداب .. رفتارهای مختلف و چندگانگی درشخص .
این سرچشمه ی جدایی یکطرف آن لحظات شیرین و پررنگ است ..
و شخص مظلوم واقع شده به هر دری میزند تا دوباره آن لحظات را با همان
ظالم به وجود آورد .. ولی ......................................... نمیتواند ..
و پس از مدتی .. یا منزوی میشود یا دل به عشق های آبدو خیاری و
رختخوابی میدهد تا شاید جایگاه پیشین خود را تجربه کند یا همه چیز
را فراموش کند ...
ولی ....... نمیتواند .... و چشمش همچنان به دنبال لحظات ناب دلدادگی
به همان معشوق اول .. دنیا را الواتی میکند !
و نمیدانم چگونه فلسفه ای است که روزی .. معشوق ظالم .. دوباره
باز میگردد و انتظار تکرار همان لحظات شیرین و ناب و الوهی را با
مظلومش طلب میکند .
و مظلوم .. گنگ و گیج .. سرمست و فراموش شده در همان لحظات ناب ..
فقط برای اینکه دیگر نمیخواهد خود را تسلیم گناه به خود کند ..
جواب رد به سینه ی ظالم میزند ...
و این پست نتیجه ای نداشت .....
..............................................................................
بزرگترین گناهی که بشر در حق خود مرتکب شد .. دلسوزی بود ..
_ _ _ _ _
همیشه میدانستم که کمی ملایمت .. چقدر مرا دوست داشتنی میکند !
و چه سو استفاده هایی که از این دانستگی نکرده ام ... البته مشروع ..
کارگر و بنّای بدبخت اونقدر قیافه ی خشن و ابروهای اخمو و رفتار
خشونت آمیز مرا میبینند که هنگام خوشرویی .. مثل ..... ذوق میکنند .
کمتر کسی را دیده ام که از ( ریاست ) بدش بیاید .. و البته اگر کسی
غیر از این باشد .. انسان نیست .. چرا که از خصوصیات انسان است .
و من آدم نیستم ! و همیشه از ریاست فراری ... هرچند بسیار مستعد
برای ریاست و حتی حکومت کردنم ..
و چقدر در زندگی میمون ام .. شنیده ام که دیگران با نفرت گفته اند که تو
آدم نیستی ! .. با منظور واقعی شان کاری ندارم !
بیسمارک میگفت : هر چه که قوی تر است .. شایستگی بیشتری برای
زیستن دارد و ضعیف محکوم به نابودی ست . کمااینکه قانون طبیعت هم
چنین میگوید .
و داروین چه بسیار در این باره داد و فریاد سخن کرده است و بقای اصلح
را بهترین نتیجه ی ( اصل انواع ) خود دانسته ...
پس :
رحم .. قانون طبیعت را زیرپا میگذارد و آنچه که شایسته ی نابودیست ..
حفظ میکند .....
شما چه میگویید ؟
......................................................................
من چقدر مهربان شده ام ......................
_ _ _ _ _
اسفند .........
مدتی ست .. خواب هایم را سیاه و سفید و البته تار میبینم ......
احساس میکنم نمره ی عینک مطالعه ام بالا رفته باشد !
امروز .. اول اسفند بود .......
همین .
_ _ _ _ _
تمام
..........................................
_ _ _ _ _
عرق باکرگی بر تن دختران انتظار و در حال نمایش و در عین حال ..
مغرور و .......... میدان انقلاب ....
ولیعصر و علی الخصوص .. ونک و آریاشهر .... وبعضا تجریش ..
جای خود دارد .
چنان غرور و متانت و وجاهتی از این اجناس خوش رنگ و لعاب میبینی
که گویی مریم مقدس اند .....
اینجا ...... دنیا حال و هوای بازارهای مزایده ای دارد !
هرکه اتومبیل اش گران تر ... جنس بهتر ... البته بدون تضمین ..
و هرکه خوش تیپ تر ... جنس ماندگار تر ! . این یکی با تضمین ۶ ماهه ..!
چقدر تهوع آور است .. عشق های رختخوابی ....
باید دوربینی بگیرم و از فلاکت این اجناس نه چندان ارزان عکسی بگیرم .
از انسان های انتظار و حریص چشم و دهان گشاد ....
این روزها .. آدمها دنیا را به رنگ آلــت زنــانـه میبینند .....
..................................................
این شکسته چنگ بی قانون ...
رام چنگ چنگی شوریده رنگ پیر ...
گاه گویی خواب میبیند .......
خويش را در بارگاه پرفروغ مهر ...
طرفه چشم انداز شاد و شاهد زرتشت ....
يا پريزادي چمان .. سرمست .....
در چمن زاران پاک و روشن مهتاب ميبيند ....
روشني هاي دروغيني ...
کاروان شعله هاي مرده در مرداب ..
بر جبين قدسي محراب ميبيند .....!
_ _ _ _ _
چه بخواهیم و چه نخواهیم .. پیآمدهای کردارمان عاقبت گریبان مان
را خواهد گرفت ....
بی توجه به اینکه ما در این میانه خود را ـ اصلاح ـ کرده ایم .....
.........................................
یکی از خاطره هایی که نداریم ..
بادی که نمی آمد ...
راهی که ته نمی کشید ...
حالا عمدن ـ روایتی ـ که عوض شد ...!
و هی خاطره .. پشت خاطره ..
و سیگاری که تمام نمیشود ..................
_ _ _ _ _
میرداماد .... نیم ساعت است که پشت این چراغ قرمز لعنتی گیر کرده ام
گیج و گرم ... هوا را بو میکنم ....
چقدر آدمهای پیاده رو عجله دارند .... شاید برای زندگی
به ماشینهای پر از هیاهو خیره میشوم ...
دختری سیگار به دست .. پشت فرمان .. محتویات موبایلش را قرقره
میکند وعاشقانه میخندد و فراموش میکند که ماه مبارک است ....
مدت هاست یک چیزی کم است ... شاید آن چیز تو باشی .....
حساب میکنم با انگشتانم که چقـــــــــــــــــــدر از من جلوتری ...
اینــــــــــهمه ساعت از من دوری ....
ای کاش ..
هیچگاه زندگی .. همچون جریمه ای بی پایان .. بر دفترچه ی
کودکی ام .. جاری نمی شد ............
................................................................................
امروز هم گذشت ...
نه کسی آمد و نه کسی رفت ..
دنیا به همان بی مزگی روزهای گذشته ...
تنها به امید خوابهایم میمانم و حسرت روزهای کودکی ام ...
_ _ _ _ _
در خوابگه جهان من شیدایی ... چشمی بگشودم از پی بینایی
دیدم که در او نبود هشیار کسی ... من نیز به خواب رفتم از تنهایی ...
ابو علی سینا
_ _ _ _ _
هر آنکس که میخواهد در میان بشر از تشنگی هلاک نشود باید
بیاموزد که از هر جامی بنوشد !
و هرآنکس که میخواهد در میان بشر پاک بماند باید بداند که چگونه
خویشتن را حتی با آب ناپاک هم بشوید .......
این روزها باز هم در مسیر واقعیتم ...
این روزها حتی برادر به برادر رحم نمیکند ....
این روزها زندگی شیطانی شده ست ....
سخت است برایم که با شرایط همراه شوم ....
_ _ _ _ _
دروغ ..... همیشه هم بد نیست ..
زمانی که آندره ژید میگفت : بگذار هرکس دلسوز زندگی خود باشد
به نفس پرستی انسانها نمی اندیشیدم .....
و هنگامی که میگفت .... روح هرچه آواره تر باشد .. شاد تر است
به ثبات می اندیشیدم ....
نمیدانم اینجا چه کسی دروغ گفت ..
آندره ژید یا روحی کنجکاو و تجربه گرا .... و شاید هر دو ........
انسان در جستجوی خوشبختی همه را زیر پای توانمند خود در آن دم ..
له میکند .....
راستگویی و درستی ... همیشه هم خوب نیست ..
چقدر سخت است دیدن هنگامی که یک فضیلت .. به حماقت می گراید ...
و یک حماقت .... به فضیلت !
_ _ _ _ _
ما برای رسیدن به فلان چیز ... هر گهی خواهیم خورد ..
گور پدر استکبار جهانی ... علی الخصوص همه ی آدمها !
هه
چقدر انسانها در رسیدن به آرزوهای محال خود بی پدر و مادر میشوند .
آرزوهایی که روزی مثل همگان باید به خاک بسپاریم و ریق رحمت
را بنوشیم.
معمولا آرزوها آنقدر بزرگ ست که هیچگاه به آن نمیرسند و لاجرم به
مسیری انحرافی به آن آرزو با درجه ی بسیار پایین تر قناعت میکنند .
این هم قانون انسان و طبیعت است ...
ولی نمیدانند هنگام پروراندن آن آرزوی بزرگ و تلاش جهت دستیابی به آن
چه پل های ارزشمندی را زیر پا خورد میکنند و چه آرزوهای بزرگ
و دست یافتنی دیگر را از دست میدهند ...
انسانها برای بزرگ شدن ... آدمهای زیادی را به خاک سپرده اند ...
........................................
عادت کرده ام به ریشه نگاه کنم .. حقیقت در ریشه ست ..
ملت به دلیل سقم اندیشه عادت کرده اند که هرکسی را به شیوه ی خود
بنگرند و احساس کنند بنده باورهایم را ذکر میکنم ...
در حالی که بعد از سالها در آمدن پدرم .. یاد گرفته ام به ریشه نگاه کنم
نه به احساسات و درونیات خود ...
همانگونه که بارها متذکر شدم که معنا بر وجود تحمیل شده و اشیا .. اعمال
و رفتارها حاوی معنای واقعی خود نمیباشد ....
پس عده ای بیهوده ... زر مفت .. نزنند ..... لطفا